درود مهمان گرامی! ثبت نام

اولين دوره مسابقات کشوري سازه هاي ماکاروني کاپ آذربايجان

کاپ آذربايجان

ثبت نام کارگاه ثبت نام مسايقات پوستر

>بستن اين پنجره<

این یک اطلاعیه همگانی است!


امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 1
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
محوطه سازی
#1
قبل از شروع نمودن عملیات اجرایی رعایت نمودن نکات زیر توصیه می گردد:
• نصب نقاط مبنا و نشانه.
• تخریب نمودن ساختمانها .
• کندن درختان .
• پرکردن چاه ها و قنات ها.
• محافظت و حفظ در برابر آب های سطحی .
• تامین آب کشاورزی و آب رسانی شهری .
• تسطیح محوطه .
• زهکشی.

نصب نقاط مبنا و نشانه :

نصب نقاط اصلی و مبنا طرح مورد نظر از طریق کارفرما و دستگاه نظارت تحویلکارفرما می گردد،حفظ و نگهداری این نقاط در طول مدت پروژه بر عهده پیمانکار است.با توجه به نوع پروژه پیمانکار موظف است یک سری نقاط فرعی مابین نقاط اصلی مشخص کند. نقاط فرعی باید بر روی پایه های از جنس بتن با ابعاد حداقل 10×10 ودر عمق حداقل 70 سانتی متری زمین علامت گذاری گردد. پایه ها ی بتنی باید حداقل 25 سانتی متر از سطح زمین بالاتر قرار گیرد .

تخریب نمودن ساختمانها:
تخریب نمودن ساختمان باید با اجازه کارفرما یا دستگاه نظارت باشد.

کندن درختان:
با دستور دستگاه نظارت و یا کارفرما و با رعایت اصول ایمنی و بدون آسیب رساندن به ساختمانهای مجاور باشد .

پرکردن چاه ها و قنات ها:

چنانچه در محل پروژه چاه های قدیمی یا متروکه باشد پر کردن آنها ضروری است .باید توسط خاک شفته ، سنگ لاشه پر گردد و در صورتی که عمق چاه بیش از 10 متر باشد باید طبق دستور دستگاه نظارت با خاک و مخلوط رودخانهای پر شود .

محافظت و حفظ در برابر آب های سطحی:

محل پروژهباید از نفوذ و رود آبهای سطحی محفوظ باشد اجرا نمودن آبندها جهت کنترل نمودن آب های سطحی و آماده ساختن تاسیسات دایمی برای بهره برذاری باید بر طبق نقشه ها و دستورالعمل دستگاه نظارت باشد.

تامین آب کشاورزی و آب رسانی شهری:
باید طوری طراحی شود که مانع قطع منابع نشود و موقت ایجاد گردد و در بعضی مواقع دائمی باشد .

زهکشی:

آب سطحی اصطلاحی است که برای آب های طبیعی ناشی از باران مورد استفاده قرار می گیرد آب بارانی که از مناطق سنگ فرش و بام ها جاری می گردد بطور کلی به فاضلاب سطحی و از آنجا به چاه ها و یا رودخانه ها راه پیدا می کند ، آب زیر زمینی به آب هایی گفته می شود که در سطح و پایین تر از سطح تراز ایستایی در درون خاک باقی می ماند ، سطح ایستایی عمقی است که در آن آب بصورت آزاد در زیر زمین وجود دارد .
زهکشی تحت العرضی :
زهکشی تحت العرضی سبب کنترل و تثبیت دایمی آب زیر زمینی می گردد .


زهکشی تحت العرضی به صورت های زیر انجام می گیرد :
• روش ثقلی
• روش پمپاژ
• روش پرده عایق

جدول گذاری و آبروسازی :

جهت تقسیم نمودن محوطه بر خیابانهای اصلی و فرعی ف فضاهای سبز و جمع آوری آبهای سطحی جدول گذاری و آبروسازی انجام می شود.پس از تسطیح محل پروژه پیمانکار موظف است نسبت به جدول گذاری و آبروسازی اقدام نماید.

نوع مصالح :

جهت اجرا نمودن جدول گذاری اکثر آن قطعات بتنی پیش ساخته ودر مواقعی با توجه به شرایط کار آن بتن درجا استفاده می گردد چون جداول بتنی دارای ارتفاع کم هستند در انها از آرماتور استفاده نمی گردد اگر ارتفاع کارگذاری جداول زیاد و رانش خاک هم زیاد باشد از جداول بتنی مسلح استفاده می گردد.
جهت جمع آوری آب های سطحی خیابانها می توان ار کانیو یا مقاطع V شکل یا نیم دایره Uشکل استفاده گردد.
اگر جهت جمع آوری آب های سطحی از جداول گذاری سرپوشیده استفاده گردد باید در فاصله های مشخص و بر اساس نقشه های اجرایی یک سری دریچه های تخلیه به صورت افقی یا عمودی یا ترکیبی از هر دو آنها گذاشت .

روش اجرا ء :

پس از تسطیح نمودن محوطه پیماتکار موظف است در ابتدا محور خیابان ها و پیاده روها را میخ کوبی نماید پس از ترازیابی و ترسیم نیمرخ طولی مسیر روقوم کسب تمام شده جدول گذاری را مشخص می نماییم مسیر جدول گذاری باید با رنگ مشخص گردد . جدول گذاری باید روی پی محگم و یکنواخت انجام شود چنانچه در طول مسیر استفاده نمودن از جداول پیش ساخته سبب گردد که نتوان جدول گذاری را در ارتفاع یکسان انجام داد باید از جدول بتنی درجا استفاده نمود چنانچه مسیر جدول گذاری طویل باشد باید از درزهای انبساط از یکدیگر برابر 6 متر در نظر گرفته شود .
حداگثر فاصله بین درزهای انبساط از یکدیگر برابر 6 متر در نظر گرفته شود .چنانجه جهت جمع آوری آب های سطحی از جداول بتنی پیش ساخته استفاده گردد ابتدا باید جداول طرفین در تراز مورد نظر نصب شده سپس کف کانال را با بتنی با عیار 250 کیلو گرم کف سازی نمود .
حداقل ضخامت بتن کف کانال در وسط باید 10 سانتی متر باشد که با شی مورد نظر به جداول کناری متصل شود .
اگر قرار باشد وسیله نقلیه از روی آب رو ها عبور نماید بر روی جداول باید از دال های بتنی با ضخامت حداقل 15 سانتی متر یا شبکه آرماتور استفاده گردد.

پیاده رو سازی :

به راههای ارتباطی محوطه ساختمان که جهت عبور و مرور افراد باشد و عبور ماشین روی آنها مجاز نباشد پیاده روی گویند.

انواع پیاده روها :
• پیاده رو اصلی عرض لازم 1.5 متر
• پیاده رو فرعی عرض لازم 1.2 متر
• پیاده رو برای عبور دو/2 خانوار عرض لازم 1.2 متر
• پیاده رو برای عبور یک خانوار عرض لازم 90 سانتی متر
اجرای پیاده رو سازی شامل دو/2 قسمت زیر سازی و رو سازی می باشد .

آماده سازی بستر و زیر سازی جهت پیاده روسازی :
جهت انجام زیر سازی باید در ابتدا نسبت به خط پروژه مسیر عملیات خاک برداری و خاک ریزی بر اساس نقشه های اجرایی صورت گیرد .ضخامت قشر های خاک زیر حداکثر باید 10 سانتی متر کوبیدن خاک باید توسط ویبراتورهای دستی تا تراکم 90% کوبیده شود .
شیب عرضبستر پیاده روها باید به صورتی باشد تا آب های سطحی پیاده رو ها در داخل جوی را تخلیه نماید.شیب عرضی پیاده رو ها باید مطابق نقشه های اجرایی در نظر گرفته شود در صورت نبود اطلاعات حداقل باید 2% شیب عرضی در نظر گرفته شود .

زیر سازی با شفته آهک :

از شفته آهک به عنوان زیر سازی پیاده رو ها با قشر زیر اساس استفاده می گردد .
شفته آهکی را می توان از مصالح موجود حاصل شده از خاکبرداری استفاده نمود با توجه به نوع خاک محل آهک به مقدار و کیفیت مناسب به مخلوط اضافه می گردد و این اختلاط یون های کلسیم موجود در آهک توسط ذرات رس جذب می گردد و در نتیجه میزان حد خمیری خاک رس افزایش پیدا می کند و در مرحله بعدی سخت شدن با تشکیل سیلکات کلسیم شفته آهکی کلسیم حاصل می گردد .
هرچه درجه حرارت محیط زادتر باشد شفته آهکی سریعتر سخت می گردد به همین علت است که شفته آهکی را در مناطق گرم استفاده می کنند .

خاک :
خاک موجود در این شفته آهکی را می توان از خاک حاصل شده از خاکبرداری پروژه استفاده نمود که به نظر تایید دستگاه نظارت برسد .مصالح خاکی مصرف شده باید از هرگونه مواد آلی و لجن عاری باشد و حداکثر اندازه هر دانه مصرفی باید برابر 63 میلی متر باشد .خاک مخلوط شن و رس مناسب ترین خاک جهت ساختن شفته آهکی است.
آهک :
جهت زیر سازی می توان آهک را به صورت پودر یا آب آهک استفاده نمود توصیه می گردد شفته آهکی از دوغاب تهیه گردد زیرا در این حالت دوغاب آهک راحتر دانه های خاک را اندود می کند و عمل گیرش شفته سرعت بیشتری دارد و مقاومت بیشتری پیدا می کند .



طرح اختلاط :
میزان آهک و رطوبت آن بر اساس طرح اختلاط در آزمایشگاه تعیین می گردد عیار متوسطآهک باید برابر 200 کیلو گرم بر متر مکعب باشد و حداقل مقاومت فشاری باید 3.5 کیلو گرم بر متر مربع باشد .

روش اجرا :

جهت انجام کار باید آهک شکفته با خاک مناسب مورد تایید باشد پس از ریختن آهک عمل اختلاط باید به سرعت صورت پذیرد ضخامت شفته آهکی باید طبق نقشه های اجرایی بوده و حداقل ضخامت آن باید برابر 20 سانتی متر باشد .چنانچه قشر زیر سازی با شفته از 30 سانتی متر تجاوز کند باید شفته ریزی حداکثر در لایه های 30 سانتی متری اجرا گردد .حداقل پس از گذشت دو/2 روز از ریختن لایه زیرین باید لایه بعدی اجرا شود .

زیر سازی با مخلوط رودخانه ای :
جهت ساختن زیر سازی پیاده رو ها می توان از مخلوط رودخانه ای استفاده نمود .مخلوط باید طبق ضخامت های تعیین شده بر بستر پیاده رو پخش و توسط وسایل مناسب کوبیده شود .

زیر سازی با بلوکاژ :

این نوع زیر سازی در محل های کم اهمیت و در صورت تایید دستگاه نظارت اجرا می گردد در این حالت سطح پیاده رو توسط قلوه هایی با ضخامت 20 تا 30 سانتی متر پوشیده جهت پر نمودن خلل و فرج مابین قلوه سنگ ها می توان از شن و ماسه ریزدانه استفاده نمود که باید توسط وسایل مناسب کوبیده شود پس از عمل تراکم باید ضخامت شن و ماسه کوبیده شده بر روی سطوح برابر 1 سانتی متر باشد .


روسازی پیاده رو ها :
جهت محافظت نمودن و پوشش سطوح پیاده رو ها در برابر عوامل جوی و فرسایش از روسازی استفاده می گردد .

فرش های موزاییکی یا سیمانی :
فرش های موزاییکی یا سیمانی توسط آجرهای موزاییکی یا سیمانی انجام می شود این آجر ها به صورت پیش ساخته و در شکل های متفاوت تهیه می شود .پس از انجام زیر سازی و تراز نمودن آن فرش پیاده رو باید با توجه به نقشه های اجرایی و با نظر دستگاه نظارت انجام شود .
فرش کف باید حداقل 2% شیب به طرف سیستم های جمعد آوری آب های سطحی داشته باشد .

بتن درجا :

گاهی اوقات جهت روسازی پیاده رو ها با توجه به نقشه های اجرایی از بتن درجا استفاده می گردد در این نوع پیاده روها حداقل در هر 15 متر طول یک درز انبساط در نظر گرفته می شود چنانچه عرض پیاده رو از 5 متر بیشتر باشد .اجرای درز انبساط طولی نیز الزامی است .

تثبیت خاک :
تثبیت خاک و مصالح سنگی روشی است که در راه سازی به منظور بهبود کیفیت مصالح بکار می رود تا مصالحی با مشخصات مناسب برای بکار بردن در لایه های اول بدست می آید از مصالح تثبیت شده برای ایجاد خاکریزها ساخت لایه های اساس زیر اساس خاک بستر روسازی و حتی در برخی موارد به عنوان یک لایه رویه می توان استفاده نمود .

تثبیت خاک معمولا بنا به علل زیر انجام می شود :

• اصلاح خاک های نرم و کم مقاومت
• بهبود مشخصات فنی خاک ها و مصالح شنی
• ایجاد لایه های زیر اساس و اساس با قابلیت بار بری نسبتا زیاد
• بازسازی روسازی های فرسوده با استفاده از مصالح موجود
• کاهش گرد و خاک
• کاهش رطوبت
برای تثبیت خاک از مواد تثبیت کننده نظیر سیمان – آهک و یا قیر استفاده می شود .

انتخاب نوع ماده تثبیت کننده به عوامل زیادی از قبیل :

• جنس خاک
• شرایط جوی منطقه
• میزان آمد و شد وسیله نقلیه
• هدف از انجام تثبیت
• هزینه عملیات

تعیین مقدار ماده تثبیت کننده :
تعیین مقدار ماده تثبیت کننده به کمک آزمایش مقاومت دوام انجام می گیرد.
سیمان یکی از موادی می باشد که برای تثبیت خاک ها و مصالح سنگی استفاده می شود .از سیمان برای تثبیت رویه های شنی و بازسازی آنها برای آمد و شد های زیاد استفاده می شود .
معمولا هر نوع خاکی نظیر مصالح شنی ، خاک های ماسه دار و خاک های رسی با حد روانی کم را می توان با استفاده از سیمان تثبیت نمود.
خاک های آلی به هیچ وجه مناسب برای تثبیت با سیمان نمی باشد .
آهک ماده ای دیگری است که برای تثبیت خاک ها مورد استفاده قرار می گیرد به کار بردن آهک برای تثبیت خاک های شنی رس دار باعث افزایش مقاومت خاک می گردد.

قیـــر :
ماده دیگر تثبیت کننده قیر می باشد که از آن برای تثبیت خاک هایی که مقدار ریزدانه آنها خیلی زیاد نبوده و خواص خمیری آنها نیز کم می باشد استفاده می شود.
تثبیت خاک با آهک :

مشخصات فنی خاک های تثبیت شده با آهک بستگی به جنس خاک / درصد آهک/ وزن مخصوص خاک تثبیت و کوبیده شده / کیفیت اختلاط آهک با خاک/ شرایط عمل آوردن مخلوط ( درجه حرارت و رطوبت ) دارد .
متداول ترین این مواد آهک شکفته دولومیتی / آهک زنده و آهک زنده دولومیتی می باشد .
تثبیت خاک با آهک باعث بهبود و کیفیت و مشخصات فنی خاک / تسریع در اجرای عملیات راه سازی می گردد . خاک تثبیت شده با آهک در برابر عوامل جوی (رطوبت و یخ بندان )بهتر از خاک تثبیت نشده مقاومت نموده و دارای مقاومت و قابلیت باربری بیشتری از خاک اولیه می باشد.
تثبیت خاک با آهک با استفاده از وسایل و ماشین آلات متداول راه سازی امکان پذیر است.

شفته آهکی و بتن آهکی :
در راه سازی از خاک و مصالح تثبیت شده با آهک برای ایجاد خاک ریزها و ساختن لایه های اساس و زیر اساس و خاک بستر روسازی های راه – راه آهن و فرودگاه ها استفاده شده است که نتایج خوبی داشته اند.

میزان آهک مصرفی به عوامل متعددی از قبیل :
• جنس خاک
• جنس آهک
• نحوه استفاده از مصالح تثبیت شده شرایط جوی منطقه
• هدف از تثبیت خاک و هزینه انجام عملیات
معمولا مقدار آن بین 5 تا 8 درصد وزن خشک متغییر است .افزودن آهک به خاک های ریزدانه موجب شروع چندین واکنش می شود در کوتاه مدت واکنش تبادل ین های مثبت انجام شده و سبب بهبود خواص خمیری و مقاومت خاک می گردد و در دراز مدت واکنش پوزولانی انجام شده و سبب افزایش مقاومت خاک می گردد ، بطور
کلی در مواردی که نتوان عملیات تثبیت خاک را در زمان محدودی انجام داد بهتر است که آهک بجای سیمان استفاده گردد .
با افزایش آهک مصرفی برای تثبیت خاک حد روانی و بخصوص دامنه خمیری کاهش یافته و حد خمیری و حد انقباض خاک افزایش می یابد .
افزودن آهک به خاک سبب تغییر مشخصات تراکم خاک می گردد .
مخلوط خاک و آهک دارای حداکثر وزن مخصوص خشک کمتر و درصد رطوبت بیشتر از خاک تثبیت نشده است از این جهت آهک یکی از مناسبترین مواد برای کاهش رطوبت اصلاح خک های ریزدانه که میزان رطوبت آنها نسبتا زیاد است می باشد ضمنا اصلاح خاک های رسی با آهک بطور قابل ملاحظه ای از قابلیت تغییر حجم ایگونه خاک ها می کاهد .


خاک های ریزدانه :

اینگونه خاک ها به خوبی با آهک قابل تثبیت شدن هستند حدود تقریبی آهک لازم بین 5 تا 10 درصد وزن خشک خاک می باشد معمولا کاهش خواص خمیری خاک های ریزدانه بهترین منفعتی است که از اصلاح این خاک بدست می آید .

خاک های ماسه ای :
بطور کلی ماسه با آهک تثبیت نمی شود علت این امر عدم وجود کافی کانی های رسی در ماسه می باشد خاک های ماسه ای که دارای رس می باشد بر حسب نوع کانی ها با آهک قابل تثبیت شدن می باشد.

خاک های شنی :

اینگونه خاک ها نظیر خاک های ماسه ای قابل تثبیت شدن با آهک بستگی به نوع مقدار کانی های رسی در خاک دارد .
خاک های شنی که دارای خاک رس کافی باشد به خوبی با آهک تثبیت می شوند.
از آهک می توان برای بهبود خواص خمیری خاک های شنی استفاده نمود.
از آهک می توان برای تثبیت مصالح سنگی خوب دانه بندی شده استفاده کرد و مصالح بدست آمده را در لایه های اساس و زیر اساس روسازی بکار برد .
طبق آیین نامه آشتو : ضریب مقاومت یک چنین مصالح ای نباید کمتر از 10 بوده و دامنه خمیری خاک پس از آنکه مخلوط گردید نباید بیشتر از 6 باشد .

پایدار سازی شیب ها در محوطه :
پایدار سازی شیب ها عموما به متوقف نمودن یا بر گرداندن برآیند های ناپایداری اتلاق می شود .

افزایش نیروهای پایدار کننده یا مقابله کننده تکنیک هایی بکار می رود که به شرح زیر می باشد :
(1) مثلث سازی با دیوار های صلب :
دیوار های وزنی بتن یا ساخته شده از مصالح بنایی و یا دیوار های یکسر گیردار صلب می توانند جهت تسطیح و کم کردن شیب در محل های دارای شیب تند و یا در موارد احداث راه ها و ساختمانهای نوعی شیب بکار رود .

دیوارهای مهاری عبارتند از :
• دیوار حایل :
اصولا دیوارهای حایل در پروژه های خاک برداری بکار می رود و ایجاد آنها زمانی لازم است که جنس زمین سست و خطر ریزش وجود داشته و یا به عللی داشتن شیب کافی در عملیات خاک برداری ممکن نباشد .
ضخامت این دیوارها از بالا به پایین زیاد می شود بطوری که ضخامت فوقانی دیوار بین 30 تا 60 سانتی متر و به ازای هر متر به سمت پایین بر حسب جنس زمین از 20 تا 30 سانتی متر به ضخامت دیوار افزوده می شود .
پشت این دیوارها به ضخامت 40 تا 50 سانتی متر سنگ ریزی شده و در نقاط مناسب در داخل دیوار لوله برای تخلیه آب تعبیه می شود در صورتی که جنس زمینی که در آن خاک برداری انجام می شود محکم می شود محکم باشد اما در مقابل عوامل جوی به تدریج فاسد شود دیوار را به صورت پوشش ساده ای می سازند که ضخامت آن از بالا به پایین یکنواخت و قطر آن معمولا در حدود 80 سانتی متر است ، در قسمت این دیوار و در فواصل 2 تا 2.5 متر یک پلکان تا ارتفاع 1 تا 1.5 متر قرار می دهند بطور کلی شیب جلوی دیوار حایل را 1 به 3 در نظر می گیرند.
در مکانهایی که زمین محکم و شیب خاک برداری خیلی تند باشد در دیوارهای حایل از پشت بند استفاده می شود ، فاصله محور تا محور پشت بند ها در حدود 4 تا 8 متر و ضخامت این پشت بند ها تا 1 الی 2 متر است برای ساختن دیوار ابتدا فقط محل پشت بند ها را خاک برداری می کنند و بلافاصله پشت بند ها را می سازند این پشت بند ها مانند ستون هایی مانع از لغزش خاک خواهد شد .

دیوارهای ضامن :


این دیوارها برای نگهداری خاکریزها بکار برده می شودوقتی شیب زمین طوری نباشد که بتوان خاکریزی را انجام داد یعنی خط شیب خاکریزی خط نیم رخ عرض زمین را قطع نکند و یا اینکه آن را در فاصله خیلی دور قطع کند دیوار ضامن ساخته می شود .
در بعضی مواقع ساختمان دیوار ضامن برای حفظ راه و راه آهن و غیره ایجاد می شود پشت دیوار ضامن را به ضخامت حداقل 40 سانتی متر باید سنگ چینی کرد .

دیوار خشک چین :

این نوع دیوارها برای حفاظت پای خاکریزها و کنار رودخانه ها برای جلوگیری از شسته شدن ساحل بکار می رود در نقاط کوهستانی و در مکانهایی که مصالح بنایی گران تمام می شود و یا استقامت زیادی از دیوار انتظار نیست و یا لازم نیست ارتفاع دیوار زیاد باشد از دیوار خشک چین استفاده می شود .

مسلح سازی خاک :

خاک مسلح از خاک و جوشن به همراه یک پوسته نازک تشکیل شده که می توانند جانشین دیوارهای حایل اسکله ها و پایه های پل شود . این عمل اکثرا باعث صرفه جویی در هزینه ها شده و به علت انعطاف پذیری گاهی تنها راه حل مناسب است .
پدیده اصلی در این روش بین خاک و جوشن هاست .خاک به این وسیله تنش ها را به جوشن ها منتقل کرده و جوشن ها تحت کشش قرار می گیرند . خاک مسلح به سبب دارا بودن خاصیت انعطاف پذیری نشست های کلی و نا مساوی را تحمل می کند . علاوه بر این مزیت دیگر آن اجرای سریع کار و مرحله ای بودن عملیات است .

اجزای خاک مسلح :
عبارتند از :
خاک / جوشن / پوسته
خاک : نقش پر کننده فضا ، حجم سازی و محل ایجاد اصطکاک یا جوشن ها را دارد بنابراین خاک باید دانه ای و دارای دانه بندی مناسب و غیر رسی باشد .
جوشن : تحمل کشش برای جلوگیری از برش خاک را دارد و تنش های وارده در خاک توسط اصطکاک به جوشن ها منتقل می شود .
پوسته : مانع ریزش های سطحی و ایجاد کننده نمای زیبا و مطمئن است .
خاک مسلح در دیوارهای نگهبان در قسمت هایی از دیوار های بلند معادن و پایه کنار پل ها استفاده می شود .

خاک :

خاک باید دانه ای با د انه بندی مناسب و غیر رسی باشد تا بتواند اصطکاک مورد نیاز را تامین کند فشار های حفره ای با کم و زیاد شدن رطوبت ایجاد می گردد متراکم کردن خاک در لایه های افقی به سهولت انجام می شود .
خاک از نظر الکترو شیمیایی دارای خواص باشد که سبب پوسیدن و خرد شدن جوشن ها نگردد ، لذا دانه های کوچکتر از 80 میکرون باید کمتر از 15% در مخلوط باشد و همچنین قطعات بین 150 تا 550 میلیمتر حداکثر 25 % باشد .
حداقل ضریب اصطکاک خاک و جوشن 35 % باشد .

جوشن :
باید در برابر کشش و انعطاف پذیری و همچنین در مقابل رنگ زدگی مقاوم باشد ، جوشن بصورت تسمه یا نوار از جنس فولاد گالوانیزه به ضخامت 3 میلی متر یا آلیاژ آلومینیوم به ضخامت 2 میلی متر و یا فولاد زنگ نزن به ضخامت 1.5 میلی متر با عرض 40 تا 120 میلی متر تهیه می شود .

پوسته :

پوسته از جنس فلز یا بتن است ، پوسته فلزی از فولاد گالوانیزه یا معمولی که دارای مشخصات جوشن هاست به صورت پروفیل مخصوص به ارتفاع 33 سانتی متر با مقطع عرضی نیم بیضی که لبه آن برگشت داده شده و حکم در پوش را دارد در تعبیه سوراخهایی برای پیچ های اتصالی تهیه می شود .
پوسته بتنی از ضخامت بتنی با وزن یک تن که در هر یک از صفحات 4 عدد پیچ برای اتصال با جوشن ها تعبیه شده تشکیل شده است . انتهای جوشن ها را برای قرار دادن پیچ اتصالی سوراخ می کنند .

مسلح سازی به روش محبوس سازی :

مسلح سازی به این روش توسط دیوارهای گابیون / سبد / صندوق ژئوتکستایل انجام می شود .
گابیون ها دیوارهای حایلی هستند که از چیدن تخت سنگ ها بر روی هم و مهار آنها به وسیله سبد های توری سیمی به وجود می آید .
دیوار های سبدی و صندوقی مانند سازه های مشبک هستند که توسط خاک پر می شوند ، دیوارهای سبدی و صندوقی دارای مزیت هایی از جمله انعطاف پذیری ساخته شده به صورت اجزای جدا از هم منظره زیبا و نفوذ پذیری زیاد هستند .
ژئوتکستایل ها بافت هایی با مقاوت زیادند که بر روی شیب شیروانی پهن و به خاک ها متصل می شوند این نوع بافت ها دارای نفوذ پذیری خوبی بوده و مانع نشست و ریزش خاک های سست می شوند .




انواع آسفالت :
• آسفالت سرد
• آسفالت گرم ( بتن آسفالتی )

آسفالت سرد :

چنانچه اختلاط مصالح سنگی و قیر مخلوط در حرارت محیط انجام شود آسفالت سرد تشکیل می شود با نظر دستگاه نظارت می توان قبل از عمل اختلاط قیر را حرارت داده ولی مصالح سنگی را حرارت نمی دهند آسفالت سرد در دو /2 نوع با دانه بندی پیوسته یا باز انجام می شود آسفالت سرد برای راه ها با ترافیک سنگین مورد استفاده نمی باشد
و در خیابانها با تردد کم و پیاده رو ها مصرف می شود با توجه به نحوه اختلاط تیر دو نوع آسفالت سرد تهیه می گردد :
الف ) آسفالت سرد پیش ساخته :
در این روش مصالح سنگی و قیر در حرارت محیط و کارخانه آسفالت مخلوط می شوند.
ب ) آسفالت سرد ردمیکس :
در این روش مصالح سنگی در کنار خیابانها ریخته و قیر روی آن پاشیده می شود و محل اختلاط در سطح خیابانها انجام می شود .

آسفالت گرم :

آسفالت گرم خلوطی است از مصالح سنگی مرغوب دانه بندی شده و قیر خالص که بر حسب نوع قیر مصرفی و دانه بندی مصالح در حرارت 70 – 180 درجه سانتی گراد در کارخانه تهیه شده و در همین درجه حرارت در سطح خیابان پخش و کوبیده می گردد ، در بتن آسفالتی گرم مرغوب حجم فضای خالی با توجه به نوع دانه بندی بین 3 – 8 درصد است .
بتن های آسفالتی گرم در موارد زیر استفاده می شود :
• قشر اساس آسفالتی
• قشر آستر آسفالتی
• قشر رویه آسفالتی

طرح اختلاط آسفالت :

جهت دست یابی به آسفالتی با کیفیت بالا و مناسب باید طرح اختلاط توسط آزمایشگاه معتبر و مورد تایید کارفرما تهیه گردد مصالح باید دارای حداقل فضای خالی باشد تا با زیاد شدن درجه حرارت محیط و تراکم اضافی در اثر آمد و شد افت مقاومت به وجود نیاید ، مقدار فضای خالی باید به اندازه ای باشد که موجب نفوذ آب به درون آسفالت نشود به علاوه باید جهت متصل نمودن ذرات ، و بالا بردن دوام آسفالت باید قیر به اندازه کافی وجود داشته باشد .حجم اسفالت باید به گونه ای باشد تا در برابر بارهای ناشی از ترافیک مقاومت نموده و تغییر شکلی در آن به وجود نیاید .
جهت پخش نمودن و کوبیدن آسفالت دارای کارایی لازم باید قطر حداکثر دانه ها برابر 25 میلی متر باشد .

حمل آسفالت :

حمل آسفالت باید متناسب با ظرفیت تولید کارخانه آسفالت و ظرفیت فینیشر باشد از این نظر باید تعداد کامیون های حمل با توجه به فواصل حمل مشخص شده تا وقفه ای در هیچ یک از واحد های تولید و پخش نشود .
جداره داخلی کامیون های حمل باید تمیز و عاری از هر گونه مواد زاید باشد ، اگر درجه حرارت محیط کمتر از 10 درجه سانتی گراد باشد یا فاصله حمل به قدری باشد که سبب افت حرارتی معادل 10 درجه سانتی گراد گردد باید آسفالت داخل کامیون ها را با برزنت پوشاند حداکثر زمان حمل آسفالت 2 ساعت می باشد .

وسایل پخش کننده آسفالت :
• پخش با فینیشر
• پخش با گریدر
درجه حرارت پخش :

درجه حرارت پخش مخلوط آسفالتی تابع دمای اجرای کار و نوع دانه بندی و نوع قیر مصرفی است حداقل درجه حرارت مخلوط های آسفالتی پیوسته در هنگام پخش 120 درجه سانتی گراد بوده و در مورد آسفالت هایی با دانه بندی گسسته این رقم به 80 درجه سانتی گراد کاهش می یابد.

تراکم آسفالت :

کوبیدن آسفالت توسط غلطک های فولادی سه چرخ – لرزشی – لاستیکی دوچرخ و سه چرخ انجام می شود ، نوع و تعداد غلطک های مورد نیاز با توجه به مقدار آسفالت پخش شده و تایید دستگاه نظارت است . جهت دست یابی به تراکم مورد نظر تعداد غلطک ها باید کافی بوده و از 2/ دو دستگاه کمتر نباشد .

نحوه کوبیدن آسفالت :

تراکم آسفالت باید بلافاصله و هم زمان با پخش انجام گردد در این مرحله باید درجه حرارت پخش به حدی باشد که آسفالت قادر به تحنل غلطک یا اثرات ارتعاشی غلطک های لرزشی باشد و زیر بار چرخ جمع نشود .

کنترل تراکم :

قشر های آسفالتی شامل اساس – آستر و رویه باید حداقل تا تراکم 97 % نمونه آزمایشگاهی مارشال کوبیده شود . عبور و مرور بر سطوح آسفالتی زمانی مجاز است که پس از ختم مرحله آخر آثار چرخ ماشین آلات بر روی آسفالت حذف گردد و آسفالت به اندازه لازم سرد و سخت شده باشد . درجه حرارت آسفالت از 40 درجه سانتی گراد کمتر باشد و یا حداقل 3 ساعت از خاتمه پخش آسفالت گذشته باشد
پاسخ
 سپاس شده توسط فاطمه اسمعیلی سوره ، سعید قاسم پور ، محمد خدایی
#2
ممنون از مطلب مفیدتون دوست عزیز موفق باشید
کیفیت عالی سفرهای داخلی و خارجی با قیمت مناسب و خدمات عالی در سایت تور لحظه آخری جوکس
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان