درود مهمان گرامی! ثبت نام

اولين دوره مسابقات کشوري سازه هاي ماکاروني کاپ آذربايجان

کاپ آذربايجان

ثبت نام کارگاه ثبت نام مسايقات پوستر

>بستن اين پنجره<

این یک اطلاعیه همگانی است!


امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چگونه یک تیم خوب داشته باشیم
#1
یکی از مسایلی که در سازه سازی ما باهاش سرو کار داریم اینه که این کار یک کاره تیمی است و همه باید باهم دست به دست هم بدن تا یک تیم موفق بشه. حتی اگر یکی از اعضای تیم هم اینکاره نباشه کل تیم ضرر خواهد کرد و شکی توش نیست.
دیدم واقعا جای این موضوع خاایه و از اونجایی که ما ایرانیا اکثرا در کار تیمی مشکل داریم گفتم با کمک دوستان و تجربیاتشون ی تاپیک خوب ایجاد کنیم ک توش جواب سوالهای مثل سوال های زیر را بگیریم

چطور ی تیم خوب تشکیل بدیم؟
اعضای تیم را چگونه انتخاب کنیم؟
چطور کار کنیم؟
چطور مسایل تیم را اداره کنیم؟
چطور سرپرست برای تیم انتخاب کنبم؟
خصوصیات یک سرپرست و مدیر تیم خوب چیست؟
چطور سرپرست خوبی باشیم؟
چطور عضو خوب و کارآمدی باشیم؟
چطور مدیریت هزینه در تیم انجام بدیم؟
چطور در تیم روحیه ایجاد کنیم؟
در یک تیم با چ مسایلی درگیر هستیم؟
چطور بازده تیم را بیشتر کنیم؟
و ....

من فرض میکنم که کلا تازه کارم و هیچ تجربه ایی ندارم و از اینور و اونور در مورد سازه های ماکارونی شنیدم و علاقه مند شدم و قصد دارم که این فعالیت رو شروع کنم.
اولین قدمی ک پیش رو دارم اینه که در مورد این موضوع تحقیق انجام بدم تا اطلاعات و بیشتر کنم. اصولا ما آدم ها وقتی چیزه جالبی رو با چشمون میبینیم بش علاقه نشون میدیم و این امر رو در ی پیر مرد 80 ساله تا ی بچه 2 3 ماهه میشه دید ولی نکته اینه که اون علاقه تا چ حد جدی میشه!!! برا هر کسی جالبه که با ی ماده مثل ماکارونی که با انگشت شکسته میشه بشه یه سازه ساخت که چندین برابر وزن انسان رو تجمل میکنهHeartHuhAngelTongueCool
ولی آیا من واقعا دوست دارم این فعالیت رو انجام بدم یا که ن مثل خیلی چیزای دیگه ی جور علاقه زود گذره و بعد از دیدن سختیاش از سرم میوفته؟؟ خب براه همینه که میگم اول باید اطلاعاته خودتون رو در این زمینه زیاد کنید. یکم با فرآیند ساخت سازه آشنا بشید، تصاویر رو از اینترنت ببینید، از افراد با تجربه سوال کنید .... یادتون باشه که هیچ چیزی تو این دنیا نیست که برای رسیدن بهش سختی نکشیید و رسیدن به این توانایی که با ماکارونی همچین کاری کنی هم از این امر مستثنی نیست. و فقط ب سختیاش نگاه نکنید ک یهو ناامید بشید به خوبیای این کار هم فکر کنید که امید بگیرید.
سازه های ماکارونی هم یک فعالیت علمیه که هرکسی میتونه حتی کسی که دانشجو نیست چ برسه به کسی که دانشجوی و رشتش مربوط نیست. هیچ محدودیتی نیست تو این کار و شما میتونی با هر دانشی واردش بشیو هیچ کس هم نمیتونه جلوتون رو بگیره به این بهونه. خب البته آدم اگر بخواد حرفه ایی کار کنه کاملا مشخصه که باید اطلاعاته مربوتش رو بیشتر کنه.
پس نگران رشته رو دانشگاه و اینجور چیزها نباشید و ببینید آیا واقعا علاقه دارید یا نه اگه دارید دیگه تمومه...Smile
وقتی که مشخص شد که آیا واقعا علاقه مند به این کار هستید پس اولین گام را برداشتید
تبریکSmile
قدم بعدی اینه که رک بگم شما تکلیفتون رو با خودتون روشن کنید..
مشخص کنید که از سازه های ماکارونی چی میخوایند؟ هدفتون چیه؟ تفریح؟ مقام؟ اعتبار؟ رتبه؟ رکورد؟ اثبات توانایی های خودتون؟...
آدم باید همیشه اول تکلیفشو با خودش مشخص کنه و بعد با دنیا و آدم هاش. من اگر ندونم به چه هدفی دارم وقت میذارم؛ به نتیچه ایی نمیرسم و نمیتونم پیشرفت خودم رو ببینم و در نتیجه دل سرد میشم
پس مشخص کنید که میخواهید این فعالیت رو چطور دنبال کنید، وقتی هدفتون مشخص شد حالا ببینید که برا رسیدن به هدفتون به چ چیزایی نیاز دارید؟ چی دارید و چی باید اضافه کنید به خودتونSmile
مثلا اگه هدف اینه که رکورد شکنی کنید پس میزان فعالیتتون و فشاری که باید به خودتون بیارید, معلومات و بجربیاتی که نیاز دارید با ی نفری که میخواد تفریحی کار کنه زمین تا آسمون فرق داره.
پس حد غرق ضدن خودتون رو تو این فعالیت رو بر اساس هدفی که مشخص میکنید تعیین کنیدSmile

To live is the rarest thing in the world, Most people exist, that is all
*
*
Oscar Wilde
**************************************
Let no man pull you low enough to hate him
*
*
Martin Luther King
**************************************
پاسخ
 سپاس شده توسط مسعود شفقی ، رسول عليزاده ، سعید قاسم پور ، مهرداد کریمی ، احسان نظری ، علی رنود ، جواد محمدزاده
#2
بحث مناسب و كاربردي مي بأشد.
ممنون اگه يك مقدار بازتر نسبت به جزيئات هم صحبت بشه دوست عزيز جناب اشکان رستگارمنش
تماس با بنده از طریق:

http://www.masoudshafaghi.com
http://www.facebook.com/masoud.shafaghi.1
masoudshafaghi@gmail.com
info@masoudshafaghi.com



پاسخ
 سپاس شده توسط علی رنود ، اشکان رستگارمنش ، محمود کاظمی
#3
(06-26-2013، 05:04 AM)مسعود شفقی نوشته است:  بحث مناسب و كاربردي مي بأشد.
ممنون اگه يك مقدار بازتر نسبت به جزيئات هم صحبت بشه دوست عزيز جناب اشکان رستگارمنش

سلام
ممنون مهندس شفقی
چشم
راستی اون شب که تو خوابگاه با هم آشنا شدیم خیلی از این بحث های مقدماتی ولی اساسی را از خودتون یاد گرفتم (کیمیاگر کوییلو که گفتید هم گرفتم خوندمSmile ممنون)

خب حالا که ما تونستیم مشخص کنیم که علاقه مند به کار در سازه های ماکارونی هستیم و تکلیفمون رو با خودمون و هدفمون را مشخص کردیم حالا وقت ادامه کاره. پس از الان به بعد دیگه راه برگشتی نیست و دیگه ما نباید به فکرای این روزهای اول برگردیم که آیا شروع کنم یا نه آیا ادامه بدم یا نه آیا کار درستی یا نه آیا... . چون وقتی تصمیم به کار گرفتید دیگه جایه ترس و دودلی نیست. هر کدوم از این دودلی ها انسان و تیم را سست می کنه. برا همینه که میگم اول با خودتون رو راست باشید.

معمولا اینجوریه اون کسی که اول از همه به این رشته علاقه مند میشه و اولین تحقیقات رو انجام میده چون اطلاعاتش از بقیه بیشتر شده بهترین و اولین گزینه برای مدیرت تیمه ولی خب هیچ قطعیتی نیست که کسی که اول بوده خصوصیاته سرگروهی را داره. بعدا در مورد خصوصیات سرگروه صحبت خواهیم کرد الان نوبته اعضای تیم و شالوده اصلیه Smile
این قسمت خیلی مهمه چون به نظره خیلی ها غیر قابل بازگشته مگر با مشکلاتی. منظورم اینه که اگر شما در انتخاب اعضای تیم دفت لازم را نداشته باشی و بعد از مدتی کار یا شرکت در مسابقات از یکی خوشت نیاد و بخوای اون را جایگزین کنی از خیلی نظرات مناسب نیست پس انسان عاقل اول تمام تحقیقاتش رو می کنه در مورد کسی که می خواهد به تیم دعوت کنه و پس از اومدن او فرد دیگه بهونه تراشی و شک نمیکنه و میدونه اون فرد بهترین گزینه موجود بوده. یادمون باشه جدیت و اقتدار در تصمیم امروز از سنگ دلی فردا بهتره (اینارو گفتم چون برا خودم پیش اومده بود)
خب بریم سره اصل مطلب یک عضو خب باید چ خصوصیاتی داشته باشه

1. اولین و مهمترین چیز به نظره من عزم و اراده اون فرد و اعتقاد و ایمانیه که اون فرد حاضره با تمام وجود در کار بگذاره. کار ما جدیه و شوخی نیست که اگر چیزی اشتبه شد بگیم عیبی نداره. هر فرد در تیم در قبال بقیه اعضا و هدف تیم مسئوله پس اگر طرف از اول به شما و کارتون دودل باشه و به قول معروف دل به کار نده نبودنش بهتر از بودنشه.
2. خصوصیاته فردی و شخصیتی دیگر فاکتوره های بعدیه. مثل پشتکار و امید، دقت، روابط، اخلاق ... و در انتها علم. کار ما جدیه. اگر کار میکنیم برای رسیدن به هدفیه. برای موفقیتیه که برا خودمون مشخص کردیم و میخواهیم بش برسیم. کار ما یک شبه انجام بشو نیست. یک عضو باید در تمام طول کار که ممکنه حتی سال ها طول بکشه بتونه امید و کیفیت کارش رو حفظ کنه یعنی به طبان دیگه پشت کار داشته باشه و خود دلسرد نشه.

انسان عاقل با یک پیروزی احساس بزرگی و قهرمانی نمیکنه و با یک شکست احساس کوچکی و سرخوردگی نمی کند چون به خودش ایمان داره.

بعضی از افراد هستن که کلا کم دقتند یعنی در کار های عملی دقت بالایی ندارند که تو کار ما چون با مصالح حساس سروکار داریم و کارمون در مقیاس کوچک هستش این بددقتی خودش رو به خوبی نشون میده و شاید بی دقتی یک فرد زحمت 3 نفر دیگه رو نابود کنه و عامل شکست بشه.

فردی که در تیم کار میکند باید روابط عمومی خوبی داشته باشه یا به طور کلی انسان اجتماعی باشه. یعنی از خودگذشتگی داشته باشه اگر جایی نیاز بود از خودش ب خاطره هدف یا تیم بگذره. بتونه و بلد باشه با بقیه اعضای تیم تعامل کنه و بتونه تویه تیم تیمی کار کنه ن اینکه سرش رو بندازه پایین و هرچی بش بگی بگه باشه. ما انسانیم و نه ماشین. منظورم اینه که باید بحث کنه، نظرش رو بگه، اگه مخالفه کاریه اعلام کنه، قدرت نه گفتن داشته باشه، اگر نظری یا فکری داره بدونه خجالت و هر مسئله دیگه بگه و ... . باید با ادب و با اخلاق باشه. خلاصه همه اینها اینکه آدم وقتی داره باش کار میکنه احساس خوبی بش دست بده نه فشار.

و کم اهمیت ترین فاکتور که به نظره من معلومات مربوطست. ببنید اگر تویه تیم فقط یه نفر اطلاعات کافی داشته باشه تیم کامله و حرکت میکنه. به نظره من اینی که بگیم چون طرف رشتش نمیخوره یا اینکه نمرهاش خوب نیست یجور تبعیضه. مهم شخصیته طرفه و فاکتور های بسیار مهم تره بالاست البته خب اگر کسی فاکتور های بالا رو داشته باشه و همیطور نمره و ضریب هوشی خوبی داشته باشه و رشتشم مربوط باشه خوب توش حرفی نیست
یادمون نره ما میخواهیم همکاری کنیم تو تیم. توی تیم مهم سطح تئوری و عملی تک تک اعضای تیم نیست، مهم سطح کله تیمه و نه فرد. من میشناسم تیمی هایی رو که توش دانشجویای دکترا عمذان معماری هستند ولی بلد نیستن یه سازه بسازند چه برسه به اینکه سازشون بره رو شاسی ولی تیم هایی هم میشناسم که با اینکه رشته هاشون نا مربوطه ولی به خاطره روحیه تیمی نتایج مناسبی میگیرند.

به خاطره همینه که به دوستان پیشنهاد میدم در راستای شایسته سالاری نه تبعیض توی انجمن به جای جدا کردن 3 رشته از بقیه رشته ها که تبعیضه محضه یعنی ما مرطبتیم شماها بقیه همه نامرطبت و "دیگر رشته ها". بیایند و لیست کاملی از رشته ها رو تو اون لیست مشخصات فردی اضافه کنند تا هر کسی با افتخار رشتش رو انتخاب کنه و برچسب "دیگر" بهش نخوره. اصلا کاره سختی نیست که نششه انجام داد. باور کنید ما تو مسابقاتمون که بر گذار کردیم طرف تولیدات گیاهی میخوند و کار میکرد (تو سبک 45-50 سانت 20 گرم زد!!!)
To live is the rarest thing in the world, Most people exist, that is all
*
*
Oscar Wilde
**************************************
Let no man pull you low enough to hate him
*
*
Martin Luther King
**************************************
پاسخ
 سپاس شده توسط سعید قاسم پور ، احسان نظری ، محمود کاظمی
#4
در کناره چیزهایی که بالا گفتیم یه مسئله دیگه هم هست و اون پول و سرمایه است. این کار هزینه ایی رو در پی داره که متناسب با سطح کاره شما، میزان کار شما، میزان حرفه ایی بودن تیم و تجربش متغییره ولی خب میشه گفت که هر سازه (سنگین) تقریبا از 40 تا 70 تومن هزینه میگیره که این هزینه توی شروع کار شاید بالای 100 تومن هم بشه چون تجربه و تکنیک لازم نیست.

چیزی که مشخصه اینه که هزینه ها یه سیر نزولی داره و در آخر به یک روند ثابت می رسه و این همزمان با رشد تجربه و رشد امکانات شماست. مثلا وقتی ما خودمون شروع کردیم از صفر مطلق بودیم و همه چیز رو خودمون از پایه و اصولی ساختیم تا حتی بعد از ما هم بتونن بچه های ترم های پایین راحت و با هزینه کمتر کار کنند مثل شیشه، شاسی، سطل، وزنه، وسایل تست و ... که همرو خودمون طراحی کردیم و با هزینه خودمون ساختیم که البته بعد از یه مدت کار دانشگاه یه مقداری رو به ما برگردوند. منظره کلیم اینه که دیگه شرایط از تیم ما که بدتر نمیشد که از صهر کلوین شروع کرد و با حداقل کمک از دانشگاه.

یادمونم نره که هزینه ایی رو که میکنیم شاید برنگرده (مثل خیلی وقتای خودمون) برا همینه که میگم از خود گذشتگی مهمه که اعضای تیم حتی از تفریحات و شکم بزنند برای سازه ایی که میدونیم احتمال مقام نداره. به این میگن ایثار تو این دوره زمونه.
خب اون خصوصیاتی که گفتم شما غیره ممکنه که همش رو کامل در یک نفر ببینید چون من خیلی آرمانی گفتم. هر کسی به اندازه خودش از هر کدوم از اون خصوصیات تو وجودش داره و هر کسی ی جوره به خاطره همینه که موقع انتخاب اعضا تیم باید یجوری عضو بگیرید که نقص های همدیگر رو تو تیم کامل کنیم. مثلا اگر عضو الف بیشتر از نظره علمی و تئوری بالاست باید یه عضو مثلا ّ ب باشه تا قسمت عملیه تیم لطمه نبینه یا مثلا اگر شخصی تو تیم از نظره مالی براش هزینه کردن سخته باید این مشکل با یه عضو دیگه جبران بشه.
وقتی یک مجموعه خوب و کارآمد بر اساس شایسته سالاری و به دور از رفاقت و رودربایستی ها تشکیل دادید شما یک گام بزرگ برای رسید به اهدافتون برداشتید. به نظره من مهمترین گام.

آدم سختی های راهش مهم نیست مهم اینه که در گذر از این سختی ها چه کسانی همراهیش میکنند که اگر ی تیم خوب داشته باشیم که توش روحیه و امید، علم و عمل، پشتکار و ایمان و باور باشه شما میدانید که دیگر تنها نیستید. همینه که میگن دوست و تیم خوب نعمته.SmileSmileSmile



باز هم تاکید می کنم که در انتخاب اعضا دقت کافی رو بکنید قبل از انتخابشون که بعدن مجبور نشید تو چشای دوستتون نگاه کنید و بگید آقا زحمت کشیدی خدافظ. Sad مشورت کنید و پس از رسیدن به یک گزینه مناسب اول با او صحبت کنید و اون فرد را کاملا در جریان سختی های راه بزارید و هدف رو براش روشن کنید و کمکش کنید که تکلیفش رو با خودش مشخص کنه. و اگر موافقت کرد تبریکSmileSmile با کمکش نفره بعدی رو انتخاب کنید تا حداقل 3 4 نفرتون تشکیل بشه
To live is the rarest thing in the world, Most people exist, that is all
*
*
Oscar Wilde
**************************************
Let no man pull you low enough to hate him
*
*
Martin Luther King
**************************************
پاسخ
 سپاس شده توسط سعید قاسم پور ، محمد ساجدی ، احسان نظری ، محمود کاظمی ، جواد محمدزاده
#5
اول از همه از بچه ها معذرت می خوام که نمی تونم زود زود پست بزارم ولی باور کنید سر میزنم وقت نوشتن ندارم. ان شاالله سرم خلوت تر میشه.
تا اینجا کار ما ی تیم تشکیل دادیم که می خواهیم باهاش به هدفی داریم برسیم. تعداد اعضای تیم می تونه متغیر باشه، بعضی از مسابقات محدودیت داره که حداکثر 3 یا 4 نفر باید به عنوان تیم در مسابقات معرفی بشند ولی خب شما می تونید بیشتر باشید ولی فقط اسم 4 نفر رو بدید. یعنی تیمی که کار می کنه مثلا 6 نفره ولی تو مسابقات فقط 4 نفر اسم میدن و بقیه همراه میشن. اصولا هرچه اعضای تیم بیشتر بشه خب باید بهتر بشه چون کارها بیشتر تقسیم میشه و فشار کمتری به فرد وارد میشه از اون طرفم هزینه ها چون تعداد میره بالا برای هر عضو کمتر میشه که خیلی خوبه و لی مشکلاتی داره که باعث می شه معومولا تیم ها بیشتر از 4 یا حداکثر 5 نفر نمیرند.


نکته ایی که مشخصه اینه که هرچی اعضا بیشتر بشن مدیریت تیم کار سختری میشه چون یه سرپرست باید بتونه این 6 7 نفر رو مدیریت کنه، هر کدوم رو مشغول کنه، مسائل تیمیشون را حل کنه و .... . از اون طرفم به نظره من تمرکز و بازده هم کم میشه. منظورم اینه که شما یه مقدار کار مشخص دارید، حالا می خواهید این مقدار کار مشخص را یک بار بین یه گروه 8 و یک بار بین یه گره 4 نفره ئ یک بار بین 2 نفر تقسیم کنید. مشخصه که برای اون 2 نفر خیلی سخت میشه که این همه مسئولیت رو به موقع و درست انجان بدن و مصلما بازده کار میاد پایین و ضربه می خوره تیم، از اون طرفم وقتی شما بیایند بین 8 نفر این کار رو تقسیم کنید به هر عضو کار بیش از اندازه کم می رسه. خب شاید خوب به نظر بیاد ولی مشکل کار اینجاست که اگر شما به اندازه کافی برا هدفتون کار نکنید کم کم بی انگیزه میشید. انسان ها در مشکلات و سختیه که همیشه خودون را نشون می دند و بهترین عکس العمل ها را نشون میدن. خب اگه شما به ندازه خیلی کم کار کنید و خودتون را زیاد درگیر نکنید نمیتونید هیچ وقت موفق بشید چون خودتون را در شرایط سخت قرار ندادید تا ذهنتون و بدنتون را مجبور به رشد کنید. به خاطه همین به شخصه بهترین حالت تیم را 4 نفر میدونم و اگر مجبور شدیم نهایت 5 نفره.
To live is the rarest thing in the world, Most people exist, that is all
*
*
Oscar Wilde
**************************************
Let no man pull you low enough to hate him
*
*
Martin Luther King
**************************************
پاسخ
 سپاس شده توسط سعید قاسم پور ، احسان نظری ، محمود کاظمی
#6
حالا که تیم تشکیل شده زمان انتخاب سرپرست، سرگروه، مدیر، Head و .... هر چی که دوست دارید بش بگید است Smile
هر کار و عملی که در اون جمعی از افراد حضور دارند برای ادامه حیات و موفقیت نیاز به یک مدیر و رهبر داره که این شخص وظایفی داره که می خواهیم در بارش بحث کنیم. اتفاقا انتخاباتم تازه گذروندیم فکر کنم جالب بشه SmileSmile
اصولا ما انسان ها دوست داریم مدیر و رهبر باشیم چون همیشه از بچگی از طریق فیلم ها و کتاب ها و ... قهرمان بازی تو ضمیر ناخدااهمون رفته. هممون اون صحنه رو تو ذهنمون بار ها دیدم و خیال پردازی کردیم که تو اون زمینه و رشته ایی که کار می کنیم و بهش علاقه داریم تو اوج ایستادیم. یه فیلمساز یا حتی علاقهمند به فیلمسازه همیشه تصویر خودشو موقعی که داره میره رو سن اسکار بگیره رو تو ذهنش مرور میکنه. یه دکتر همیشه صحنه ایی که قلبه یک مریض که ایست قلبی کرده رو دوباره به تپض وا میداره رو تو ذهن داره. یه مهندس عمران همیشه صحنه ایی که ساختمونش بعد از یه زلزله 8.5 ریشتری هنوز سره پا ایستاده رو میبینه.یه رییس جمهور همیشه اون صحنه ایی که کشورش قدرت اول قاره با جهان میشه رو میبینه. یه مهندس هوا فضا ایرانی همیشه اون صحنه که اولین ایرانی رو رو ماه بشونه میبینه. یه سازه ساز همیشه اون لحظه که رکورد جهان رو با اختلاف میشکنه رو تصور می کنه.
شاید اینا خیلیاش تخیل باشه ولی برا این اینا رو گفتم که همیشه ما به خاطره این چیزا دوست داریم قهرمان اول باشیم، پس همه دوست داریم سرگروه و مدیر اون پروژه باشیم چون در اخر همه از او یاد می کنند نه بقیه گروه.
ولی حقیقت این نیست. اگر کسی یا پروژه ایی موفق میشه به خاطره زحمات تک تک افرادی است که تو اون مجوعه هستند و همه کارشون با ارزشه، همه. در حقیقت مظلوم ترین شخص تو یه پروژه یک مدیر "واقعی" است. حالا این مدیر واقعی کی هست در بارش صحبت می کنیم.
باید خوش اخلاق و با ادب باشه.
باید وقتی نیازه به تیم روحیه بده پس باید شخصیت کاریزماتیکی داشته باشه.
باید صبور باشد و صئه صدر بالایی داشته باشد.
باید در عین پایداری و محکم ایستادن بر پایه اون چیزیکه بهش اعتقاد داره، آماده شنیدن نظرات دیگران هم باشه.
باید به کل فرآیند از 0 تا 100 مسلط باشه.
باید هزینه های گروه را مدیریت کند.
باید وظایف هر فرد را در هر روز مشخص کند.
همیشه باید چند قدم جلوتر از تیم باشد تا بتواند مشکلات را زودتر ببیند و حل کند تا تیم لطمه نخورد و پروسه نخوابه.
باید آینده نگر باشد.
باید مسئول کارهای اداری و هماهنگی های تیم باشد (مثل پیگیری بودجه و انواع مختلف هماهنی ها)
باید همه چیز تیم را تحت نظر داشته باشد، از مشکلات روحی و روانی اعضا تا روش چسب کاری)
باید بتواند زودتر و بهتر از هر کس دیگر در گروه از شکست درس بگیرد و در گذشه نماند.
باید به موقع جدی و عصبانی شود و به موقع آرام صمیمی.
باید چشم انداز و هدف تیم را مشخص کند.
باید برای اهداف تیم برنامه ریزی کند.
باید سعی کند که حد امکان فضای تدبیر، امید، علم و دوستی در تیم حاکم باشد.
باید سعی کند تا حد امکان مشکلات بیرون به داخل تیم وارد نشود.
باید بیشتر از بقیه تیم تشنه موفقیت و رسیدن به هدف باشد تا بتواند بقیه تیم را هم به دنبال خودش بکشد.
.
.
.
ساختن یه سازه در درجه اول یک فعالیت دوستانه است پس باید سرپرست سنگ صبور و کیسه بکس تیم باشد.
ببینید مثلا من دارم کار میکنم و در قسمتی و مثلا در زن کششی ها مشکلی پیش آمده. به سرپرست تیم میگم میاد و نگاه می کنه و بد از فکر کردن و سبک سنگین کردن ی سری از چیزا میگه اقا خوبه ادامه بده مهم نیست. همین یک جمله کافیه که من دیگه خیالم راحت بشه و بدونم که با همین یک بله ایشون دیگه من مسئول نیستم و اگر سازه از اون قسمت شکست سرپرست نمیتونه به من چیزی بگه چون خودش تایید کرده. حالا شما تصور کنید که در حین فرآیند ساخت یک سازه یه سرپرست چندبااااااار باید بله بگه و یه چیز را تایید کنه تا با بلش اون مرحله و کار تموم بشه و اون عضو از تیم بتونه قسمت بعدی رو شروع کنه. و ببینید روی دوش یک سرپرست واقعی به خاطر اوکی دادناش و تایید کردناش از اول تا آخر فرایند ساخت چه مسئولیتی است. همینه که یک مهندس واقعی موقع امتحان واقعی چیزی که تولید کرده بیشتر از هرکس استرس داره چون کلی مسئولیت رو دوشش هست و هیچ وقت نمی خواد شکست بخوره
پس ببینید چه مسئولیتی رو دوش سرپرست است. اگر تیم شکست بخوره اولین و آخرین نفر مقصر سرپرسته ولی اگر موفق بشه موفقیت برا همه است.
این چیزایی که گفتم شعار نبود بلکه عین حقیقته که مسدول همشون مدیر گروهه. حالا میبینیم که اون تصاویر و تخلیات قرمانانه که داریم برای رسیدن بهشون باید سختی بکشیم.
من باید برم ولی در این یه زمینه حداقل از دوستان می خوام که اون ها هم خصوصیات یک سرپرست خوب را بنویسند چون تاثیر سرپرست واقعا زیاده. یه مدیریت ضعیف و بد میتونه قویترین و غنی ترین مجموعه را نابود کنه و باعث پسرفت یا درجا زدن بشه درحالی که یه مدیرت قوی میتونه ی مجموعه ضعیف را رشد بده و به کمال برسونه

از دوستان خواهش میکنم که نظراتشون را در مورد یک مدیر و سرپرست خوب بنویسند.
To live is the rarest thing in the world, Most people exist, that is all
*
*
Oscar Wilde
**************************************
Let no man pull you low enough to hate him
*
*
Martin Luther King
**************************************
پاسخ
 سپاس شده توسط سعید قاسم پور ، ساجده نوروزی ، احسان نظری ، محمود کاظمی ، جواد محمدزاده ، محمد طیبی
#7
سلام خیلی مفید بود بسیار سپاسگزارم
پاسخ
#8
عالی مرسی
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 3 مهمان