درود مهمان گرامی! ثبت نام

اولين دوره مسابقات کشوري سازه هاي ماکاروني کاپ آذربايجان

کاپ آذربايجان

ثبت نام کارگاه ثبت نام مسايقات پوستر

>بستن اين پنجره<

این یک اطلاعیه همگانی است!


امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چطور میشه با جیب خالی کار علمی انجام داد ؟
#1
Lightbulb 
چطور میشه بدون حمایت از جایی و با جیب خالی کار علمی و پژوهشی انجام داد ؟
مردان عمل هیچگاه شکوه و ناله سر نمی دهند، به ویژه از سخت بودن صخره ها ، ابری بودن آسمان یا سرد بودن یخ هرگز شکایت نمی کنند .
-------------------------------------------------------------

هرکس بخواهد کاری را انجام دهد راهش را پیدا می کند،

و هر کس نخواهد کاری را انجام دهد ، بهانه اش را.
---------------------------------------------------------

مردی که کوه را برداشت،کسی بود که شروع به برداشتن سنگریزه ها کرد.

---------------------------------------------------------------------------
http://www.niktarahan.blogfa.com
niktarahan@gmail.com
پاسخ
 سپاس شده توسط مجید جلیلی ، سعید قاسم پور ، حمید رضا نظری
#2
به نظر من بهتره با یک شرکت که ارتباط با موضوع پژوهش داره صحبت کرد
البته پژوهش باید هدف داشته باشه
و بتونه یک شرکت رو متقاعد کنه که از طرح شما که به نفع اون شرکته حمایت کنه
.........................

-----
[تصویر:  75k8xop250b66zgzurqs.jpg]
پاسخ
 سپاس شده توسط ساجده نوروزی ، احسان نظری
#3
یکی از مشکلات اکثر دانشجویان اینه که کسی از طرحهای اونا حمایت نمیکنه. همین مسابقات سازه های ماکارونی، دانشگاهها چقدر حمایت کردن ؟ چقدر بودجه پژوهشی صرف مسابقات سازه های ماکارونی شده ؟
اگر از بچه های سازه ماکارونی بپرسیم که تا حالا با چه مشکلاتی در اعزام به این مسابقات روبه رو بودید فکر می کنم جواب های شنیدنی میشنویم Sleepy
مردان عمل هیچگاه شکوه و ناله سر نمی دهند، به ویژه از سخت بودن صخره ها ، ابری بودن آسمان یا سرد بودن یخ هرگز شکایت نمی کنند .
-------------------------------------------------------------

هرکس بخواهد کاری را انجام دهد راهش را پیدا می کند،

و هر کس نخواهد کاری را انجام دهد ، بهانه اش را.
---------------------------------------------------------

مردی که کوه را برداشت،کسی بود که شروع به برداشتن سنگریزه ها کرد.

---------------------------------------------------------------------------
http://www.niktarahan.blogfa.com
niktarahan@gmail.com
پاسخ
#4
سلام به تمامی دوستان
مهندس نظری ممنون حرف دل منو زدی هر مسابقه ای که بخوای شرکت کنی اینقدر مشکل جلوی پات هست مثلا اونایی که فارغ التحصیل شدن برای معرفی نامه باید به همه دانشگاهها سر بزنن که به هزینه خودش اسم دانشگاه اونا رو ببرن بالا تازه چقدر سر ادم منت میزارن تا یه معرفی نامه بدن (مهندس رضایی خودتونکه از همه ما بیشتر بااین مشکل روبرو شدین )
شريف ترين دلها دلي است كه انديشه ي آزار كسان درآن نباشد. زرتشت/
پاسخ
 سپاس شده توسط احسان نظری ، محمد جواد رضایی
#5
بله
من به غیر از مسابقات خاوران همه رو با هزینه خودم شرکت کردم
خاوران هم با ساپورت یکی از دانشگاه ها شرکت کردم که هفته قبل هزینه اون رو گرفتم
قبول دارم سخته ولی خب باید کار کرد
من تو یکی از تایپیکها این قضیه رو مطرح کردم که باید وزارت علوم رو توجیح کرد که سازه های ماکارونی کاردستی نیست
ولی بعضی مسایل هست که نمیشه گفت و همین مسایل باعث میشه که وزارت علوم زیر بار این قضیه نره
.........................

-----
[تصویر:  75k8xop250b66zgzurqs.jpg]
پاسخ
 سپاس شده توسط سعید قاسم پور ، مجید جلیلی
#6
ماشاالله مهندس شما سر کار هستین و مشکل مالی ندارین، ولی برای بعضی دانشجویان یا فارغ التحصیلانی که خیلی هم دوست دارند توی این مسابقات شرکت کنند یه خورده مشکل هست. مخصوصاً قسمت نامه نامه بازی های دانشگاهی که آدم باید تمام وقتشو بزار بره دنبال این نامه بازی های اداری که واقعاً آدم و از کاری که می خواد بکنه پشیمون می کنند.

بزارین از خودم شروع کنم. من برای گرفتن 200 هزارتومن از دانشگاه یه هفته فقط میرفتم و میومدم. یه بار معاون نیست، یه بار میگن موافقط میکنیم و قول میدن و میگن شما برین و ما پول میریزیم حسابتون، میری و میبینی خبری نیست. خلاصه بهتون بگم برای گرفتن فقط 200 هزار تومن یک هفته باید از کار و زندگیت بگذری. حالا بماند که چه اعصابی از آدم خورد می کنند.

من از شما دوستان عزیز میخوام بپرسم چطور میشه این کارارو راحت کرد ؟
چرا توی ادارات ما نامه نامه بازی عادت شده ؟
چرا اونایی که تو این ادارات دم از خدا و انسانیت و توکل و ... میزنند خودشون از همه بدترند ؟
چرا باید کسانی مسولیت های بالایی رو بر عهده بگیرند که هیچ چیز از اون نمیدونن ؟
پس آخه کجایند اونایی که دم از علم و تحقیق و پژوهش میزنند ؟ بیان به نظارتی رو ادارات داشته باشن ببینند چه خبره ؟
مردان عمل هیچگاه شکوه و ناله سر نمی دهند، به ویژه از سخت بودن صخره ها ، ابری بودن آسمان یا سرد بودن یخ هرگز شکایت نمی کنند .
-------------------------------------------------------------

هرکس بخواهد کاری را انجام دهد راهش را پیدا می کند،

و هر کس نخواهد کاری را انجام دهد ، بهانه اش را.
---------------------------------------------------------

مردی که کوه را برداشت،کسی بود که شروع به برداشتن سنگریزه ها کرد.

---------------------------------------------------------------------------
http://www.niktarahan.blogfa.com
niktarahan@gmail.com
پاسخ
 سپاس شده توسط رسول عليزاده ، مجید جلیلی ، سجاد مقدس پور
#7
خوب انگار کسی نمیدونه چطور میشه با جیب خالی کار علمی انجام داد Smile

خودم بهش پی بردم و بتون میگم که شماهم استفاده کنید. خیلی هم راحته و هزینه هم نداره Big Grin


چند فوت‌ کوزه‌گري

[b]فن سخنوري




درست است که سخنوري هم آداب مخصوص خودش را دارد. اما گاهي از نکات ريز در سخنوري غافل مي شويم. چه نکاتي؟ آن دسته از مسائلي که در مکالمات روزمره بايد مراعات کنيم و يا به صورت ناخودآگاه مراعات مي‌کنيم ولي متاسفانه به هنگام سخنراني از آن غافل مي‌شويم.



به عبارت ديگر، درست صحبت کردن، خود تمريني است براي يک سخنراني خوب و وقتي ما با مخاطبمان در غير جلسات عمومي، بتوانيم درست و صحيح صحبت کنيم، بدون شک در مجامع عمومي نيز موفق تر خواهيم بود.



در اين نوشتار، بخشي از اين آداب را ذکر مي‌کنيم. براي توضيح بيشتر به اين نکته بايد توجه کرد که: وقتی لب به سخن باز می کنیم، اغلب احساس می کنیم که صرفاً حرف می زنیم! اما سخن ما و طرز ادای آن از دایره امکانات وسیعی انتخاب می شود و دیگران نیز به این انتخابهای ما درست به همان شکل که به لباسهای ما واکنش نشان می دهند و آن را نشانه شخصیت و طرز تلقی ما می دانند، واکنش نشان می دهند. مثلاً پوشیدن کت و شلوار می تواند نشانه لباس پوشیدن رسمی یا نشانه احترام قائل بودن برای یک موقعیت باشد، حال آن که استفاده از یک پوشش بسیار عادی، نشانه خودمانی تلقی کردن یا جدی نگرفتن به شمار آید. شخصیت هایی نظیر رسمی یا خودمانی، آراسته یا ناآراسته و طرز تلقی هایی مانند احترام قایل شدن یا نشدن با طرز سخن گفتن نیز مشخص می شوند.



در هر صورت آنچه مسلم است آن است که هر حرفی باید به شکلی زده شود. هر سخن لحن، سرعت، مکث و بلندی خاص خود را دارد. ممکن است قبل از صحبت بدانیم یا ندانیم چه باید بگوئیم یا چه می خواهیم بگوئیم، مگر اینکه شرایط جلسه، حالت مسلم و مشخص داشته باشد. در عین حال هیچگاه قبل از سخن گفتن، تصمیمی بر اینکه کجا صدا را بلند یا کوتاه باید کرد و یا کجا تند یا سریع باید حرف زد، گرفته نمی شود. چون رعایت و به کار بستن تمامی این نکات بستگی به موقعیت دارد، اما همه عواملی است که ما منظور گوینده را درک می کنیم و در باره طرز فکر خود نسبت به نظرات یکدیگر تصمیم می گیریم.

سبک گفت و گو هرگز موضوعی فوق العاده و اضافی بر گفت و گو نیست بلکه بخش اصلی و جدانشدنی از آن است

سبک گفت و گو هرگز موضوعی فوق العاده و اضافی بر گفت و گو نیست بلکه بخش اصلی و جدانشدنی از آن است. جنبه های سبک گفت و گو، ابزار اولیه آن گفت و گو هستند. نشانه ها و علایم مهم در سخن گفتن، سرعت حرف زدن مکث ها و بلندی صداست که جملگی آنچه را ما آهنگ صدا و صحبت می شناسیم مشخص تر می سازند.

این نشانه ها در تمهیدات زبان شناسی به کار می روند که اساس صحبت و گفت و گو را شکل می دهند. مجموعه ای که نوبت گیری در گفت و گو، بیان نقطه نظرها و اینکه در جریان صحبت و گفت و گو چه می کنیم (گوش می دهیم، علاقه مندیم، قدرشناسی می کنیم، رفتار دوستانه داریم، انتظار کمک داریم یا پیشنهاد کمک می کنیم و ...) را مشخص ساخته و نشان می دهند که به هنگام گفت و گو، در چه اندیشه ای هستیم.



● نشانه ها، سرعت و مکث در صحبت

باید دانست گفت و گو، یک بازی نوبتی برای سخن گفتن انسانها است! شما حرف می زنید، بعد نوبت به من و بار دیگر نوبت به شما می رسد. هر کس زمانی حرف می زند که مخاطب او حرفش را تمام کرده باشد. موضوع در ظاهر به همین سادگی است اما اینکه بدانیم طرف مقابل صحبت اش را تمام کرده است یا خیر، خود موضوعی مهم است. وقتی صدا ملایم تر می شود، وقتی گفته قبلی تکرار می شود، وقتی میان کلمات فاصله می افتد و صدا باز هم ملایم شود؟ آیا تکرار جمله به معنای نداشتن حرفی تازه می تواند باشد؟ آیا قصد، تاکید است؟ یا میان کلمات چه فاصله ای باید بیفتد تا معنای "دارم حرفم را تمام می کنم" یا "هنوز حرف دارم" یا "مکث کرده ام، اما حرفم هنوز تمام نشده است را بدهد؟"



طبیعی است که در میانه گفت و گو و صحبت با افراد، فرصتی صرف حل این مسایل نمی شود. بلکه به دلیل سالها تجربه در زمینه صحبت با اشخاص، فرد متوجه می شود که حرف پایان گرفته یا خیر. از طرفی وقتی عادات گفت و گو در طرفین مشابه باشد، یا نوع سخن گفتن یکی برای آن دیگری واضح و مشخص باشد، هیچ اشکالی بروز نمی کند اما اگر عادات دو طرف با هم متفاوت شد، ممکن است یکی از طرفین گفت و گو به این نتیجه برسد که آن دیگری یا به حرف او گوش نمی کرده یا اصولاً این طور تصور شود که صحبتی برای گفتن وجود ندارد.

همچنین یکسان نبودن سبک و زمان و فرصت و مجال صحبت کردن، امکان دارد خصوصیات فرد را به جز آن چیزی که هست، نشان دهد و درست به همین دلیل است که اندکی تفاوت در سبک گفت وگو و موضوعاتی مانند مکث و غیره می تواند روی زندگی فرد تاثیر قابل ملاحظه ای داشته باشد.



● بلندی صدا در سخن گفتن

هر حرف باید به لحن خاصی بیان گردد. در حال صحبت نیز شدت صدا می تواند کم و زیاد شود. بلندتر حرف زدن روابط میان نقطه نظرها را نشان می دهد. مثلاً می تواند حاکی از آن باشد که "صبر کن، حرفی دارم که باید بزنم" یا صبر کن، هنوز حرفم تمام نشده است یاعصبانی هستم و یا ... ملایم تر حرف زدن هم می تواند معانی خاص خود را داشته باشد. به عنوان مثال، خسته شدم، تو حرف بزن، یا خجالت می کشم با صدای بلند صحبت کنم. یا، حالا نوبت توست حرف بزنی و یا نشانه ای برای احترام و ادب به دیگری و دیگران.

بلندتر صحبت کردن از حد انتظار نیز می تواند برای شنونده، معانی مختلفی را در برداشته باشد. مثلاً فرد فاقد قدرت ابراز وجود باشد یا در جهت تحریک احساسات باشد، یا دستور تلقی شود

بلندتر صحبت کردن از حد انتظار نیز می تواند برای شنونده، معانی مختلفی را در برداشته باشد. مثلاً فرد فاقد قدرت ابراز وجود باشد یا در جهت تحریک احساسات باشد، یا دستور تلقی شود و ... که به هر حال اگر با این مسئله نیز درست برخورد نشود، شنونده را دچار گیجی و سردرگمی از نیافتن ارتباط با شخص گوینده خواهد کرد.



● آهنگ و زیر و بم صدا

عادت به لحن صدا از جانب افراد، گاه موجب می شود تا در برخورد با لحنی دیگر آن لحن غیرطبیعی جلوه کند. به عنوان مثال دو نفر که دارای فرهنگ دو گفت وگوی متفاوت اند، به طور قطع با توجه به فرهنگ خویش، با آهنگ و زیر و بم و در مجموع حالت مخصوص به خود سخن می گویند. حال اگر فردی شناخت مناسبی از مخاطب یا گوینده مقابل خود نداشته باشد، چه بسا در هنگامی که آن فرد آرام یا عصبانی است این گونه تصور کند که لحن طرف وی خسته کننده یا یکنواخت و یا خوشایند است.



آهنگ صدا ناشی از ترکیبی از سرعت، مکث، رسایی و از همه مهم تر تغییر زیر و بم آن صدا. در واقع حالت جسمانی دهان و حنجره آن را مشخص می سازد، زیر و بم صدا مانند رسایی یا ملایم بودن صدا نیز معانی نسبی متفاوتی دارد.

از آنجایی که نشانه هایی مانند تغییرات زیر و بم صدا (و نیز بلندی و سرعت گام صحبت) همچنین نشانه بیان های احساسی هستند احتمالاً تعجب آور نیست که زنها بیش از مردها، از تغییرات زیر و بم صدا استفاده می کنند. همانطور که مشخص است زنها هم اغلب به احساساتی بودن بیش از مردها، شهرت دارند. همین مطلب، در مورد افراد یک فرهنگ خاص نیز صدق می کند.

به هر حال بد نیست بدانیم وقتی قرار است من یا شما، در هر روز و ساعت از عمرمان، دقایق پی در پی و متوالی را صرف صحبت کردن کنیم، چه بهتر که در باره مقتضیات و نحوه صحبت کردن بیشتر بدانیم و مهمتر از آن، این داشته ها را به کار بندیم
مردان عمل هیچگاه شکوه و ناله سر نمی دهند، به ویژه از سخت بودن صخره ها ، ابری بودن آسمان یا سرد بودن یخ هرگز شکایت نمی کنند .
-------------------------------------------------------------

هرکس بخواهد کاری را انجام دهد راهش را پیدا می کند،

و هر کس نخواهد کاری را انجام دهد ، بهانه اش را.
---------------------------------------------------------

مردی که کوه را برداشت،کسی بود که شروع به برداشتن سنگریزه ها کرد.

---------------------------------------------------------------------------
http://www.niktarahan.blogfa.com
niktarahan@gmail.com
پاسخ
 سپاس شده توسط محمد جواد رضایی ، ساجده نوروزی ، مرضیه شریعتی
#8
ما یه بار مسابقات شرکت کردیم اونم همون اول دانشگاهمون قبول کرد 300هزار تومان بهمون کمک کنه.که دمشون گرم همون اول پول رو بهمون دادن.
یه بار هم که گرگان بود مسابقات زیاد خرجی نداشت.

حالا نمیدونم فن سخنوری ما در سطح عالی بوده یا مسوولین دانشگاه ما خیلی باحالن.

هنوز طعم دوندگی رو نچشیدیم.

البته گفته مهندس نظری قابل تأمله.

......................................................................
پاسخ
 سپاس شده توسط احسان نظری


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان